&Follow SJoin OnSugar
A Field that demand unlimited imagination & creativity

Email |
|

Beautiful Photos -III.Community Development Students 2009-2011

Tue, 10/12/2010 - 4:18AM by Rengasamy 0 Comments -




Email |
|

அரவாணியம்-விளிம்பு நிலை மக்களின் மொத்த உருவகம் –Transgenders- Epitome of Marginalization

Tue, 07/13/2010 - 7:33AM by Rengasamy 0 Comments -

ற்றுக்கொள்ளல் (The Principle of Acceptance) என்ற கருத்தாக்கம் சமூகப்பணியின் அரிச்சுவடி;பால்பாடம். ஆனால் அதை உள்வாங்கிக் கொள்ளுமளவிற்கான ஆரோக்கியமான போதனா முறைகளை சமூகப்பணிக் கல்வியாளர்கள் உருவாக்கத் தவறிவிட்டார்களென்றுதான் சொல்லவேண்டும். ஆனால், அந்தக் கருத்தாக்கமே, Inclusive Growth (அனைத்தையும், அனைவரைய்ம் உள்ளடக்கிய மேம்பாடு) என்று விரிவாகி, வலுவாகி, அனைவரும் எளிதாக உள்வாங்கும்படி, புரியும்படி வரும்போது, Acceptance என்ற கருத்தாக்கத்தின் வலிமையை, மேன்மையைப் பொதுமையாக்கவும்,உலகமயமாக்கவும் தவறிவிட்டோமோ என்று தோன்றுகிறது..

Acceptance-இன் எதிர்பபதம் Rejection -புறக்கணித்தல். மானுட அவலங்களுக்குப் புறக்கணித்தாலே காரணம் என்று நம் புத்தி தெளிவடைந்ததன் விளைவே நாம் கையாள ஆரம்பித்த Inclusive Growth என்ற கருத்தாக்கம். Inclusive Growth என்ற கருத்தாக்கத்தின் ஆழத்தை, அது சமூக மாற்றுருவாக்கச் சிந்தனைகளில் ஏற்படுத்திய வேகத்தை, பங்கேற்பு முறைகளில் (Participatory Methods) ஏற்பட்ட பரிச்சியத்தினால் தான் என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. புறக்கணிக்கப்பட்ட, விளிம்பு நிலை மக்களை உள்ளடக்கிய முன்னேற்றத்திற்கு, அவர்களின் ஜீவனோபாய முயற்சிகளை விருப்பு, வெறுப்பின்றி திறந்த மனதுடன் அணுகக் கூடிய மனமுதிர்ச்சி வேண்டும். அந்த மனமுதிர்ச்சியைப் பங்கேற்பு முறைகள் தரும்.

நாம் பிறரைப் புறக்கணிப்பதும், நம்மைப் பிறர் புறக்கணிப்பதும் சரியான புரிதல் இல்லாமல் உருவாக்கிக்கொள்ளும் முன் தீர்மானங்களாலும், துவேசத்தாலும் ஏற்படுவது. சகட்டு மேனிக்கு பிறரைப் புறக்கணிககத் தூண்டும் நமது தவறான முன்தீர்மான முடிவுகளையெல்லாம் தடிகொண்டு தாக்கி துவம்ஸம் செய்வது மாதிரியான பல ஆய்வுகள் வந்திருக்கின்றன. அதில் எனக்குப் பிடித்த ஆய்வு மும்பை சாப்பாட்டுக் கூடைக்காரர்களைப் பற்றியது. (Mumbai Dabba walla, Alexandria Quien, EPW, March, 29, 1997). சாப்பாட்டுக் கூடைக்காரர்களின் சமூக அமைப்பை, அவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே செய்து வைத்திருக்கும் பரீட்சார்த்தமான சமூகப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை, அவர்களின் தொழில் நேர்த்தியை, நெறிமுறைகளை அழகாக எடுத்துச் சொன்ன ஆய்வு.
Aravaani 1

அந்த ஆய்வுக் கட்டுரையைப் படித்ததின் விளைவாக விளிம்பு நிலை மக்களின் ஜீவனோபாய முயற்சிகளை உற்றுக் கவனிக்க ஆர்வமேற்பட்டு, சலவைத் தொழிலாளர்கள், துப்புரவுத் தொழிலாளர்கள், சுமை தூக்கும் தொழிலாளர்கள் என்று பலரை ஊற்றுக் கவனிக்க, கவனிக்க அவர்களிடமிருந்த உள்ளார்ந்த வலிமை புரிய வந்தது.

புறக்கணிக்கப்பட்ட, விளிம்பு நிலை மக்களைப் பற்றிய தெளிவான புரிதல் இல்லாமல், அவர்களுக்காக கொள்கைகள் வடிவமைத்தும (Policy Design), கோடிக்கணக்கில் செலவிட்டும் நாம் செய்கின்ற முயற்சிகளெல்லாம் எதிபார்தத விளைவுகளை ஏற்படுத்தாமல், Jean Dreze சொல்கின்ற மாதிரி, “everything looks like it has been designed to fail” என்றே படுகிறது.

சற்று சிந்தித்துப் பார்த்தால், நாம் ஏற்றுக் கொண்டவர்களைவிட, நாம் புறக்கணித்து வைத்திருப்பவர்களின் பட்டியல்தான் நீளமாயிருக்கும் போலிருக்கின்றது. ஏழைகள், பல்வேறு ஜாதிக் குழுக்கள், தொழில் குழுக்கள், பூகோளப் பிராந்தியங்கள் என்று நீளும் பட்டியலில் திருநங்கைகள்-அரவாணிகளும் அடக்கம்.

சாகித்திய அகாதெமி பரிசு பெற்ற எழுத்தாளர் சு. சமுத்திரம் எழுதிய “வாடாமல்லி” ஆனந்த விகடனில் தொடராக வெளிவந்தபோது நான் அதன் வாசகன். ஒரு சாதாரண நடுத்தரக் குடும்ப இளைஞன், கனவுகளோடு கல்லூரியில் சேர, அவனுள், அவனாலயே கையாளமுடியாத மாற்றங்கள்...அந்த மாற்றங்களால் அவன் படும் அவஸ்தை...ஒரு ஆண் அரவாணியாவதை அனுதாபத்துடன் புரிந்து கொள்ள சமுதிரத்தின் “வாடாமல்லி” என்னைப் போன்று பலருக்கும் உதவியிருக்கும்.

நம்மில் பெரும்பாலோர் நினைக்கின்ற மாதிரி எந்த ஆணும் வீம்புக்கென்று அரவாணியாவதில்லை. ஒரு ஆண் அரவாணியாக மறுபிறப்பெடுப்பதை உளவியல் ரீதியாகவோ, மருத்துவ ரீதியாகவோ கையாளவும், கட்டுப்படுத்தவும் நமக்கு இன்னும் கைவரப்பெறவில்லை. ஒரு ஆண் அரவாணியாகும் அந்த நிமிடத்தில், நறுமணம் கசிய, தேவாதி தேவர்களெல்லாம் பூச்சொரிய, அவர்களைச் சுற்றியிருப்பவர்களெல்லாம் பரவசமாகி களிநடனம் புரிவார்களென்பதெல்லாம் இல்லை. அவர்கள் மரியாதைக்குரியவர்கள் என்பதெல்லாம் புராணங்களோடு சரி. மாறாக உதையும்,கேலியும், அவமரியாதையும்தான் அவர்களுக்கு உடனடியாகக் கிடைக்கும் வெகுமதிகள்.

அரவாணியாவதென்பது எதனோடும் ஒப்பிடமுடியாத, மரணத்திற்கு ஒப்பான மாபெரும் அவஸ்தை. இந்த அவஸ்தையிலிருந்து விடுபட, ஒரு ஏதுவான சூழல் இல்லாவிட்டால், ஒரு ஆண் அரவாணியாவதை விட பிணமாகிவிடுவான். அவர்களை அரவணைத்து, ஆறுதல்படுத்தி, ஆணை விட அரவாணியத்திலிருக்கும் விடுதலையையும், சுகத்தையும் அவர்களுக்குப் புரியவைப்பது யார்? எது?

Vasan Eye Care நிறுவன விளம்பரத்தில் வருகின்ற மாதிரி, “நாங்க இருக்கோம்” என்று அரவணைத்துக் கொள்கின்ற சமூக அமைப்பு அரவாணிகளிடத்தில் இருக்கின்றது. அரவாணிகளே சொல்கின்றமாதிரி, அவஸ்தைக்குள்ளாகிருப்பவர்களின் கெமிஸ்ட்ரிஐ அவர்களால் (பிற அரவாணியால்) முகர முடியும். தாய், மகள், சகோதரி, சித்தி, ஜமாத் என்று விரியும் உறவுகளும், அமைப்புக்களுமே அவர்களைத் தற்கொலை முயற்சிகளிலிருந்து தடுத்துக் காப்பாற்றுகின்றது. அரவாணிகளின் சமூக அமைப்பு, சமூக உறவுகள், சமூகப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள், அவர்களுக்குள்ளான சந்தோசங்கள், சச்சரவுகள் எதுவும் ரகசியமானதல்லவென்றாலும், அதை அறிந்து கொள்ள நாம் முயற்சிக்கவில்லை. அவர்களைபற்றி நாம் அறிந்திருப்பதெல்லாம் பாதுகாப்பற்ற முறையில் உடலுறவு கொள்பவர்கள் என்றுதான். அது எய்ட்ஸ்ஐ கட்டுப்படுத்த வேண்டுமானால் உதவலாம். வேரெதற்கும் பெரிய அளவில் உதவுமா என்பது கேள்விக்குரியே!

அங்க்கீகரிக்கப்படமாட்டோம் என்று தெரிந்திருந்தும் அரவாணி என்ற அடையாளத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, எல்லாவிதமான அவமானங்களையும் தாங்கிக் கொண்டு அவர்களை ஜீவிக்க வைத்துக் கொண்டிருக்கும் சமூகப், பொருளாதார, உளவியல் காரணிகள் என்னென்ன? ஒரு தலித் புறக்கணிக்கப்படும்போது, உடல் ஊனமுற்றவர் புறக்கணிக்கப்படும் போது, அங்கே உதாசீனமும், உரிமை மீறலுமே பிரதானமாகின்றது. அவர்கள் கேலிப் பொருளாவதில்லை. ஆனால் அரவாணிகளிடம் அத்துணை அத்துமீறல்களும் நடப்பதோடு மட்டுமல்ல, அவர்களைக் கேலிக்குரியவர்களாகவும் ஆக்கிவிட்டிருக்கின்றோம்..

விளிம்பு நிலை மக்களில் கடைநிலையிலிருப்பவர்கள் அரவாணிகள். அரவாணிகளைப் பற்றிய சரியான புரிதல் அதிகமாகும் போது, அவர்களுக்கு மேலுள்ள விளிம்பு நிலை மக்களின் வாழ்வாதாரப் போக்குகளையும், அதைக் கையாளும் சரியான கொள்கை முடிவுகளையும் நம்மால் எடுக்க முடியும்.

அரவாணிகள் உடலுறவு கொள்ளும் முறைகள், அவர்களின் உடலமைப்பை ஒட்டிய சுவாரசியங்களைத் தாண்டி, அவர்கள தனி மனுஷிகளாக, சமூக அமைப்பாக எப்படி இயங்குகிறார்கள், தங்களுடைய ஜீவனோபாய முயற்சிகளை எப்படி வகுத்துக் கொள்கிறார்கள் போன்றவற்றில் நமக்கேற்படும் புரிதல், தெளிவு, விளிம்பு நிலையில் வாழும் பிற மக்களின் மேம்பாட்டு முயற்சிகளில் பரீட்சார்த்தமான நடைமுறைகளைக் கொண்டுவர உதவும். சமூக நன்மைக்காக வேண்டியாவது அரவாணிகளை நாம் சரியாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அரவாணிகளைப் புரிந்து கொள்ள பிரத்யேக முயற்சிகள் எதும் நான் எடுத்ததில்லை. அரவாணிகள் பற்றி சில மாணவர்கள் ஆய்வு செய்ய விரும்பிய போது, இது இதையெல்லாம் பார்க்க முயலுங்கள் என்று உற்சாகப்படுத்தி, அவர்களோடு ஒத்துழைக்கத் தயாராயிருந்தாலும், கடைசியில் ஏமாற்றமே மிஞ்சும். எப்படியெல்லாம் ஆய்வு செய்வோம் என்பதை எழுதினால், மல்லாந்து படுத்து எச்சில் துப்பிக் கொண்ட மாதிரிதான்.

இந்நிலையில் கல்லூரியில் ஒரு நிகழ்ச்சிக்காக வந்திருந்த பாரதி கண்ணம்மா என்ற அரவாணியைச் சந்தித்து என் உள்ளக் கிடக்கையைத் தெரிவித்து, Community Development மாணவர்களிடம் பேச அழைத்தேன். அவரும் ஒப்புக் கொண்டார். அவருடன் மோனிஷா என்ற சக அரவாணியையும் அழைத்து வந்திருந்தார். இந்த அரவாணிகளிடத்தில்தான் என்ன பெரிய ஆளுமை! ஒரு கைதேர்ந்த பயிற்சியாளருக்குரிய லாகவத்தோடு பாரதி மாணவர்களைக் கையாண்ட பாணி, குகனோடு ஐவரானோம் என்று ராமபிரான் சொல்லிய மாதிரி, உங்கள் வயதில் எங்களுக்கு மகன்களும், மகள்களும் இருக்கின்றார்கள்- நீங்களும் எங்கள் பிள்ளைகள்தான் என்று மாணவர்களை உள்ளடக்கித் தங்களைத் தாங்களே விசாலப்படுத்திக் கொண்ட பாங்கு, பாரதியைப் பற்றி மோனிஷாவும், மோனிஷா பற்றி பாரதியும் அடித்துக் கொண்ட கமெண்ட்ஸ், பாரதி கண்ணம்மா மிஸ் கூவாகமாக முடிசூடியது, மோனிஷா நடிகர்திலகம் வீட்டு சமயலறையில் அறுசுவை தயாரித்தது, அரவாணிகளுக்கிடையேயான அரசியல், அந்த அரசியலால் நடக்கும் திருகுதாள வேலைகள் என்று எங்களுக்குப் புரிய வந்த அவர்கள் வாழ்க்கை முறைகள் ... ஏறக்குறைய மூன்று மணி நேரத்திற்கும் மேலாக சுவாரசியமாகத் தொடர்ந்தது அந்த அமர்வு. வாரந்தோறும் அவர்கள் அறக்கட்டளை நடத்தும் நிலாச்சோறு நிகழ்ச்சிக்காக அழைத்திருக்கின்றார்கள்.
Aravaani

பங்கேற்பு முறைகளைப் பயன்படுத்தி அரவாணியத்தின் பல்வேறு பரிமாணங்களைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டுமானால் பரஸ்பர நம்பிக்கையும், அபிமானமும் அவசியம். அதை நோக்கிய முதல் அடி எடுத்து வைத்தாகி விட்டது. பாரதி கண்ணம்மா, மோனிஷா போன்றவர்கள், அரவாணிகள் உலகத்திற்குள் எங்களின் கைபிடித்து அழைத்துச் சென்று, அரவாணியத்தைப் பற்றிய புதிய பரிமாணங்களைக் காட்டுவார்களென்று நம்புகிறோம்.

என்னைப் பொறுத்தவரை அரவாணியம் என்பது விளிம்பு நிலை/புறக்கணிக்கப்படுதலின் மொத்த உருவகம். ஏழ்மை, நிரந்தரமற்ற, இடர்பாடுகளுக்குள்ளான ஜீவனோபாய முறைகள், ஐயப்பாட்டிற்கும் கேலிக்குமுல்லாதல், விநோதமாகப் பார்க்கப்படல், உரிமை மறுக்கப்படல் என்று விளிம்பு நிலைமக்களுக்கு நாம் கொடுத்திருக்கும் அத்தனை அடையாளங்களையெல்லாம் தாங்கி நிற்பவர்கள் அரவாணிகள்.

விளிம்பு நிலை மக்களில கடைநிலையிலுள்ள அரவாணிகளைப் புரிந்து கொள்ள நாம் முயற்சி எடுக்கும் போது, அவர்களுக்கு மேலுள்ள விளிம்பு நிலை மக்களின் நிலையை நம்மால் எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும். நம் அனைவரின் விடுதலை வேண்டியாவது, அரவாணிகளை நாம் அவசியமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.



Email |
|

விரல் உரல் ஆனால், உரல் என்ன ஆகும்?

Sun, 05/16/2010 - 7:55PM by Rengasamy 0 Comments -

1.மதுரை சமூக அறிவியல் கல்லூரியில் கணனி /தகவல் தொழில் நுட்பத் துறையுமிருந்தாலும் என்னுடைய கணனி அறிவு மேம்பாடடைய உதவியவர்கள் கல்லூரி சாராத வெளி நண்பர்கள்தாம். கணனியில் எனக்கு இப்பொழுதுகூட பெரிய அளவு பாண்டித்யமில்லை. இருப்பினும் எனக்கு வேண்டிய ஆவணங்களை(Documents) நானே தயாரித்துக் கொள்ளுமளவு முன்னேறியிருக்கின்றேன். கரும்பலகை, கைப்பிரதி, கம்ப்யூட்டர் பிரிண்ட் என்று, மாணவர்களுக்கான எனது பாடக் குறிப்புகள் முன்னேறி வந்துள்ளது.
clip_image002[8]

Desk Top applications-களைக் கடந்து இணையத்தைப் பயன்படுத்த எனக்கு ஆர்வமூட்டியவர்கள் எனது இளயமகன் விக்னேஷும் (Amazwi), மாணவராயிருந்து, பின் சக ஆசிரியராகி, பின் எனக்கு “இணய குருவான” செந்திலகணேஷும்தான். Indian Insitute of Management (IIM), அகமதாபாத்தில் ஆய்வு மாணவராக இருந்த காலத்திலும் சரி, பின் –Xavier Institute of Managemnt, Bhuvaneswar (XIMB)-ல பேராசிரியரான பின்னும் சரி, செந்தில் மதுரை வரும் போதெல்லாம் அவருடன் செலவிட்ட நேரங்களெல்லாம் ஞானப பிரசாதம்தான். என்னுடைய பெயரைச் சிதைக்காமல், gmail அறிமுகமானபோதே எனக்கென முகவரியை உருவாக்கிக் கொடுத்ததே செந்தில்தான்.


clip_image004

கூரை மேலிட்ட அன்னம்

2. வலைப்பதிவு(Blog) ஆவணப் பகிர்வு (Document Sharing) என்பதைப் பற்றியெல்லாம் தெரியவர, நாமும் ஏன் சிலவற்றைப் பரிசோதித்துப் பார்க்கக்கூடாது என்ற ஆர்வம் எனக்குள்ளும் முளைவிட்டது. ‘சார்! உங்க நோட்ஸ் கையில் வைத்திருப்பதைப் பார்த்தாலே, அந்த குப்பையைத் தூக்கிக்கொண்டு ஏன் அலைகிறாய் என்று சக ஆசிரியர்கள் பரிகசிப்பதாக மாணவர்கள் சொன்னாலும், அதைப் பொருட்படுத்தாமல் என் கணனியிலிருந்த மிகப் பெரிய குப்பையான Regional Planning Full Document -SR என்ற ஆவணத்தைத்தான் Scribd வலைதளத்தில் முதன்முதலில் upload செய்தேன். (Publish என்பது பெரிய வார்த்தை). ஆவணத்தை ஆன்லைனில் (online) பத்திரப்படுத்தலாம் என்ற ஆர்வத்தில் செய்த காரியமது.

3.பத்துப் பதினைந்து நாட்கழித்து Regional Planning பாட சம்பந்தமாக இணையத்தில் எதையோ தேடிக் கொண்டிருந்தபோது, நான் upload செய்திருந்த ஆவணத்தை என்னுடையதென்று தெரியாமலே நான் திறந்து பார்க்க, அதற்குள் அந்த ஆவணம் ஆயிரம் பேர்களுக்கு மேல் படிக்கப்பட்டும, நானூறு பேர்களுக்குமேல் பதிவிறக்கம் செய்யப்பட்டும், Scribd வலைதளத்தால் “Raising Document“ (popular) என்றும் பட்டியலிடப்பட்டுமிருந்தது எனக்கு ஆச்சர்யத்தையும், பெருமையையும் தந்தது. குப்பையென்று உதாசீனப்படுத்தபட்டது, கூரை மேலிட்ட அன்னம் என்று புரிந்தது. Regional Planning பற்றி நான் வெளியிட்ட கையேடுகள் அனைத்தும் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்று, என்னை புவியியல் பேராசிரியாராக பலரை நினைக்கத் தூண்டியது.


clip_image006
4. நீங்கள் உன்ன்மையென்றும், நன்மையென்றும் மனமொப்பி அறிந்த்ததை தயவு செய்து எங்களுக்கும் சொல்லுங்கள் (ஹெலன் கெல்லர் அம்மையாரின் கூற்று) என்ற வேண்டுகோளுடன் cdmissmdu Community Development (07.2008) என்ற வலைப்பதிவைத் தொடங்கினேன். Community Development Specialization மாணவர்களின் குரூப் போட்டோவும், அவர்களைப் பற்றிய குறிப்புமிருந்த்தால் நன்றாக இருக்குமென்ற எண்ணத்தில் குரூப் போட்டோ கேட்க (2007-2009 batch) அவர்கள் என்னைப் படுத்திய பாட்டாலும், செய்த பாலிட்டிக்சாலும், தேவையில்லாமல் மாணவர்களின் பரிகாசத்திற்கு உள்ளாக வேண்டாமென்ற ஜாக்கிரதை உணர்வால் கொஞ்சம் ஒதுங்கிக் கொண்டேன்.


clip_image008
4. cdmissmdu-Community Development –A Field of Million Possibilities வலைப்பதிவில் தொடர்ந்து எழுதாவிட்டாலும், Scribd வலைதளத்தில் என்னுடைய ஆவணங்களைத் (கையேடுகளை) தொடர்ந்து பிரசுரித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஆவணப் பகிர்வை முறையாகச் செய்ய ஆரம்பித்து (06.2009) சற்றேறக்குறைய ஒரு வருடம் ஆகின்றது. இந்த ஒரு வருடத்தில், ஒரு இலட்சத்திற்கும் அதிகமானோர் இந்த ஆவணங்களைப் பார்வையிட்டும், பதிமூன்று ஆயிரத்திற்கும் அதிகமானோர் இந்த ஆவணங்களைப் பதிவிறக்கம் செய்தும் பயன்படுத்தி இருக்கின்றார்கள். தொழில் நுட்ப வசதியின் பொருட்டு இதே ஆவணங்களை WePapers என்ற வலைதளத்தில் போட்டுவைக்க அங்கும் பதிமூன்று ஆயிரத்திற்கும் அதிகமானோர் பயன்படுத்தி இருக்கின்றார்கள். இந்த ஆவணங்களைப் படித்த பலர், மற்ற வலைதளங்களில் upload செய்ய.... கல்லூரி அளவில் உதாசீனப்படுத்தப்பட்ட, பரிகசிக்கப்பட்ட ஆவணங்களை, ஏறக்குறைய ஒன்றரை இலட்சத்திற்கும் அதிகமானோர் ஒரு வருடகாலத்தில் பார்த்துப் பயனடைந்திருக்கின்றார்கள்.
clip_image011

5. பயனாளிகள் புள்ளிவிவரத்தைப் பார்க்கும் போது, கல்லூரி நூலகத்தைவிட அதிகமான நபர்கள் இந்த ஆவனங்களைப் பார்க்கின்றார்கள்: பயன்படுத்துகின்றார்கள். இந்த முயற்சியினால் எனக்கு இழப்பேதுமில்லை. என்னால் முடிந்த அளவு நேரத்தையும், இணைய வசதிக்காக சிறிது பணத்தையும் செலவழித்திருக்கின்றேன். என்னுடைய ஆவணங்களை கல்லூரி வேலை நேரத்திலோ, கல்லூரியின் இணைய வசதியைப் பயன்படுத்தியோ upload செய்ததில்லை. எந்தக் கல்லூரியை, எந்தப் பாடத்தை மையமாகக் கொண்டு எனக்கு ஒரு வாழ்வாதாரம் கிடைத்ததோ, அந்தக் கல்லூரிக்கும், அந்தப் பாடத்திற்கும் நான் ஏற்படுத்திக் கொடுத்த மரியாதை. கௌரவம். மதுரை சமூக அறிவியல் கல்லூரியின் Virtual Library. (கல்லூரிக்கும், Community Development என்ற மந்திர வார்த்தைக்கும் நான்னென்ன அண்ணாவி மரியாதை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க)

6. தம்பட்டம் அடித்துக்கொள்ளுமளவு ஏதுமில்லையென்றாலும், என்னுடைய முயற்சி பயனுள்ளதாகி இருக்கின்றது. மற்ற கல்லூரிகளில் பணியாற்றும் சமூகபபணி பேராசிரியர்கள், மாணவர்கள், நேரிலும், மின்னஞ்சலிலும் தொடர்பு கொண்டு “சார்! இந்த பாடத்திற்கான notes இருந்தால் upload செய்யுங்களேன் என்று உரிமையுடன் கேட்டிருக்கின்றார்கள். சில பேர் என்னிடம் கையெழுத்துப் பிரதியை வாங்கிச் சென்று கம்ப்யூட்டரில் feed செய்து உதவி இருக்கின்றார்கள். ஆனால் எனது கல்லூரி மாணவர்களும், சக ஆசிரியர்களும், நிர்வாகமும் இம்முயற்சிகளுக்கு பாராமுகம் காட்டியே வந்திருக்கின்றார்கள்.

நான் வாழ்ந்த வாழ்வைச் சொல்லுகின்றேன். அண்டை வீட்டுக்காரன் இருக்கின்றானா என்று பார்?

7. பாராட்டப்படுவதெற்கென்றும், பிரபலமடைவதெற்கென்றும் காரியங்களைச் செய்யும் மனோநிலையைக் கடந்து விட்டமாதிரி உணர்கின்றேன். இந்த ஒரு வருட முயற்சியில் கிடைத்த அனுபவங்களிலிருந்து நான் கற்றுக் கொண்டது ஏராளம். இது ஒரு சுகானுபாவம். இதைத் தொடர்ந்து செய்ய எந்த மனத் தடையும் என்னிடமில்லை.

8. NAAC தரச் சான்றிற்காக ஈடுபட்டிருந்தபோது, சில மாணவர்கள் “நீங்கள் ரெம்ப மெனக்கெடுகின்றீர்கள்” என்று சொல்ல, “A Grade வாங்கணும். அதுதான் நோக்கம். அப்படி வாங்கினால்தான், இதுவரை இங்கு படித்த மாணவர்களுக்கும், இனிமேல் படிக்க வரும் மாணவர்களுக்கும் நாங்கள் தேடித்தரும் மரியாதை, கௌரவம்” என்று சொன்னேன். அந்த உணர்வில்தான் இனிமேலும் செயல்படுவேன். யார் பாராட்டுதலுக்கும் காத்திராமல், எனக்கு வாய்ப்பளித்த நிறுவனர்க்கும், கல்லூரிக்கும், சக ஆசிரியர்களுக்கும், இங்கு படித்த, இனிமேல் படிக்க வருகின்ற மாணவர்களுக்கு என்னுடைய பாணியில் மரியாதையை செலுதிவிட்டுப் போகின்றேன்.

9. நிறையப் பொறுப்புகள் இருப்பதாக உணர்கின்றேன். ஏற்கனவே பிரசுரமான கையேடுகளின் தரத்தை மேம்படுத்துவது. இன்னும் பல தலைப்புகளில் மாணவர்களுக்கு உபயோகமான கையேடுகள் தயாரித்து, அவர்களின் புரிந்து கொள்ளளலை சுலபமாக்குவது. TNPSC,UPSC,JRS,NET தேர்வு எழுதும் சமூகப் பணி மாணவர்களுக்கு உபயோகபடும்படியான கையேடுகள்...சமூகப்பணி பற்றிய ஆங்கில –தமிழ்ச் சொல்லகராதி. அத்தனைக்கும் ஆசைப்படுகின்றேன். அதற்கான நேரத்தையும், பொருளையும் செலவிடும்படியான நல்ல நிலையிலிருக்க ஆண்டவன் என்னை ஆசீர்வதிப்பார் என்றே நம்புகின்றேன்.

10. தனி நபராகச் செய்யாமல், இதை ஒரு குழுவாக, கூட்டு முயற்சியாகச் செய்தால், சிறப்பாகச் செய்யலாம்:விரைவாகச் செய்யலாம்: தரமாகச் செய்யலாம். ஆக்கபூர்வவமான சிந்தனை, செயல்பாடுகள் மூலமாகத்தான் சமூக அறிவியல் கல்லூரி சம்மந்தப்பட்ட நம் அனைவரின் கௌரவமும் மேம்பாடடையும். இல்லையா?



Email |
|

The glory of Lord Vishnu is in his name-பெயரில்தான் இருக்கிறது பெருமாளின் மகிமை

Tue, 11/24/2009 - 9:56AM by Rengasamy 0 Comments -

Social Enterprise - வார்த்தைகளும், வார்தைகளோடினைந்த சேவைகளின் பரிமாணமும்

Some years back I happened to attend a gathering on “Social Health” to discuss about the menace of immoral trafficking. A VIP who shared his opinion in the meeting frequently used the term “vipachaarikal” (prostitutes). With all humility, I expressed that it is better to use the term “Sex Thozhilaarkal” (Commercial Sex Workers) instead of vipachaarikal. Irritated by this the VIP reacted, “if we call them as commercial sex workers will they change their style providing pleasure? ..a filthy act is always filthy in whatever way we call it…this is like putting old wine in new bottle". I would have kept quiet. But my fate didn’t allow me to be silent. I started explaining the difference between using the term prostitute and commercial sex worker. The term commercial sex work is much more sympathetic than prostitution… appreciative of social-economic causes that forced them to take it up, much more gender sensitive, less stigmatic …but I was silenced.
Words are not mere letters…not meaningless syllables…always pregnant with meaning. It will change our perception. It liberates and empowers individuals and masses.
The world accepted the word “development” because it thought that it is better than its predecessors i.e. social evolution, social progress, modernization. Everything is changing towards better. From handicapped to differently abled ....from untouchables to dalits. Is it not?
We use certain terminologies interchangeably like voluntary organization, non govt. organization, non profit organization, third sector/ civil society organizations… and now social enterprises. Those who use social enterprises in their discourse feels that it coveys one’s desire to be practical, commercially viable, less dependency on external funding, accountability, long term sustainability, innovation and creativity, improved efficiency and above all the missionary zeal and involvement in the things they want to change /address.
Aravind Eye Hospital with which majority of Tamilians are familiar is identified as a Social Enterprise by the global service sector. For a pittance of fifty rupees one can take up an eye check up by a high profiled and experienced ophthalmologist using the state of the art instruments. This is unthinkable in any part of the world. Dr. G. Venkatasamy and the great institution he built are the symbols of dedicated service and millions have safeguarded their sight, thereby their livelihood at free of cost.
There is no doubt that the concept of social enterprise and social entrepreneurship is going to mould the character and functioning of the voluntary sector in the future and it is better to understand it.

Those who are doing their Master of Social Work (Community Development Specialization) in Madurai Kamaraj University’s affiliated colleges are studying about the subject under the new syllabus (2009-10). One can access (Scribd & wePapers) the reading material related to the subject from this blog (at the end of this post)

சமூக ஆரோக்கியத்தைப் பற்றிய ஒரு ஆலோசனைக் கூட்டம். கூட்டத்தில் பங்கேற்ற "முக்கியஸ்தர்", prostitution ஐப பற்றி சில கருத்துக்களைச் சொன்னார். விபச்சாரம், விபச்சாரிகள் என்று அவர் அடிக்கடி சொன்னது ஒரு மாதிரியாய் இருந்தது. நான் எல்லாக் கூட்டத்திலும் அமைதியாக இருப்பது மாதிரி அந்தக் கூட்டத்திலும் இருந்திருக்கலாம். இருப்பினும் பணிவாகவே " prostitutes" ஐ செக்ஸ் தொழிலாளர்கள் "commercial sex workers" என்று அழைப்பது நடைமுறைக்கு வந்துவிட்டதாலும், அவ்வார்த்தை நாகரீகமாக உள்ளதாலும், இந்தக் கூட்டத்திலும் செக்ஸ் தொழிலாளர்கள் "commercial sex workers" என்ற வார்த்தையே உபயோகப்படுத்தலாமென்றேன். என்னுடைய வேண்டுகோளை சரியான அர்த்தத்தில் புரிந்து கொள்ளாமல், கொஞ்சம் எரிச்சலுடனே, "commercial sex workers" என்றால் வித்தியாசமாக உறவாடுவார்களா? பழைய கருமத்தைத் தானே செய்கிறார்கள்? நீங்கள் சொல்வது புதிய மொந்தையில் பழைய கள் என்பது மாதிரி பேசிவிட்டார். என்னை மட்டம் தட்டும் நோக்கமே பெரிதாகத் தென்பட்டாலும், நான் மீண்டும் பணிவுடனே, " prostitutes" என்ற வார்த்தைக்கும் "commercial sex workers" என்ற வார்த்தைக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைப் பற்றி விளக்க ஆரம்பித்தேன். இரண்டும் ஒரே தொழில்தான். நாம் அதைப் பார்க்கும் பார்வை மாறவேண்டும். ஒன்றில் பெண்மையை இழிவு படுத்தி, அந்தச் செயலுக்கு அவர்கள்தான் காரணம் என்றும் கருதி அவர்களின் மனித உரிமையைப் பறிக்கின்றோம். இன்னொரு சொல்லில் அவர்களைக் கருணையுடன் புரிந்துகொள்ள முயற்சிகின்றோம். வார்த்தைகள் வேறுபடும்போது பிரச்சினையின் பரிமாணங்களும், புரிதலும் வேறுபடுகின்றது. தெளிவு பிறக்கின்றது. பிரச்சினையை சாமாளிக்கும் ஆற்றல் கூடுகிறது என்று சொல்லச் சொல்ல என்னை உட்காரச் சொல்லிவிட்டார்கள்.

வார்த்தைகள் முக்கியம். அதைவிட வார்த்தைகளுக்கு நாம் கற்பிக்கும் அர்த்தமும். இல்லையா?

Charity Organization, Voluntary Organization, Non Governmental Organization, Non profit / No profit Organization, Third Sector, Civil Society Organization என்று பல பெயர்களில் நாம் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களை அழைக்கின்றோம். ஒவ்வொரு பெயருக்கும் பின்னால் ஒரு ஆழ்ந்த அர்த்தமுண்டு . அதற்காக Charity organization எல்லாம் செயலாற்றுப் போய்விட்டது என்று சொல்லமுடியாது.Charity Organization- னின் பரிணாம வளர்ச்சிதான் தான் Non profit / No profit Organization.கடந்த காலங்களில் செய்த தருமத்தைப் போல நிகழ் காலத்தில் செய்யமுடியாது. தொண்டு நிறுவனங்கள் நிலைப்பட வேண்டுமென்றால், அவைகள் சுய பலத்தில் செயல்பட வேண்டுமென்றால் அணுகு முறைகள் மாற வேண்டும். அந்த மாற்றங்களெல்லாம், மாறி வரும் பிரச்னைகளின் தன்மைக்கேற்றவாறு தீர்வுகள் காணப் படவேண்டுமென்ற உத்வேகத்தில் எழுவது.

அந்த உத்வேகத்தின் ஒரு பிரதிபலிப்பே, "Social Enterprises" என்ற வார்த்தைப் பிரயோகம். கொஞ்சம் வியாபார நோக்கு, தன்னுடைய செயல்பாடுகளுக்கு தானே வருமானமீட்டிக் கொள்ளல், அடுத்தவர் கையை எதிர்பார்க்கும் சார்புத் தன்மையை குறைத்துக் கொள்ளல், இத்துடன் தொண்டு நிறுவனங்களுக்கே உரிய அர்பணிப்பு இதையெல்லாம் உள்ளடக்கியதே "Social Enterprises".

Enterprise என்ற வார்த்தையைக் கேட்டாலே ஏன் சில பேர் எதற்கு தீ மிதித்தது மாதிரி பதறுகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. ஆக்கத்தையும், திறனையும் அதிகமாக முன் நிறுத்துவதாலா?

நமக்கெல்லாம் பரிச்சியமான அரவிந்த் கண் மருத்துவமனையை "Social Enterprise" என்று உலகம் அடையாளம் காணுகிறது. Dr.வேங்கடசாமியும் அவரால் உருவாக்கப்பட்ட ஒப்புயர்வற்ற மனித வளமும் உலகிற்கு கிடைத்த அருங்கொடை. சுவிட்சர்லாந்து நாட்டில் வாழும் எங்கள் கல்லூரி முதல்வரின் மருமகன் சமீபத்தில் அரவிந்த் திற்கு கண் மருத்துவ பரிசோதனைக்காகச் சென்று இன்னும் அதிர்ச்சியில் இருந்து மீளவில்லை. 50 ரூபாய் கட்டணத்திற்கு அதிநவீன கருவிகளைக் கொண்டு (State of the art instruments) அனுபவம் வாய்ந்த கண்மருத்துவர்கள் பரிசோதித்து அனுப்புகிறார்கள் என்றால் அது உலகில் எங்கும் நடக்காத ஆச்சர்யம் அல்லவா? அரவிந்த் என்னும் " Social Enterprise" இன் திறனும், அர்பணிப்பும் எல்லாத் தொண்டு நிறுவனங்களுக்கும் கைவரப் பெற்றால் நாடு நலமாயிருக்கும்.

எனக்கென்னவோ மற்ற எல்லா வார்த்தைகளையும் விட (Voluntary Organization, Non Governmental Organization, Non profit / No profit Organization, Third Sector, Civil Society Organization) Social Enterprise என்ற வார்த்தையில் துடிப்பும், நிறுவனச் சுயமரியாதையும் கொஞ்சம் தூக்கலாகவே இருப்பது மாதிரி படுகிறது.

இந்தக கல்வியாண்டு முதல் (2009-10 ) Management of Non Governmental Organization என்ற தாளுக்கு பதிலாக Introduction to Social Entrepreneurship என்ற தாள் அறிமுகமாகின்றது. அப் பாடத்திட்டத்தையும் (Syllabus) அப் பாடத்திட்டம் சம்பந்தமான மாணவர் கையேடுகளையும் (Student’s Guide) இந்த பிளாக்கின் மூலம் Scribd & We Papers தளங்களில் பார்க்கலாம்

Syllabus -Introduction to Social Entrepreneurship

Reading Material  - Scribd wePapers



Email |
|

How to dream? எப்படி கனவு காண வேண்டும்?

Thu, 11/19/2009 - 9:42AM by Rengasamy 0 Comments -

சௌமியாவின் கனவு

ஒரு அதிகாலை நேரம். வெளியூர் பயணத்தையொட்டி சீக்கிரம் தயாராக எழுந்து விட்டிருந்தேன். ஒரு SMS வந்தது. பார்த்தால் சௌமியா என்ற முன்னாள் மாணவி அனுப்பி இருந்தார். அவர் SMS எல்லாம் அனுப்ப மாட்டார். எதுவா இருந்தாலும் மொபைலில் நேரடியாகப் பேசுவார். SMS அனுப்பாதவர்களிடமிருந்து, அதுவும் அதிகாலையில் வருகிறது என்றால் பதற்றம்தான்.

அந்த SMS இன் உள்ளடக்கம் இதுதான். Good morning sir. I had a dream yesterday night. It was about an interaction in a forum of learned people like you.It was a pleasure that I was given a chair in that. The proceeding was about a silent, revolutionary community development movement.I couldn't just exactly recollect what I dreamt of. I was extremely happy the way you and the other learned honored me. Thank you sir. ஒரு வித்தியாசமான கனவு.

ஆசிரியர் - மாணவர் என்ற உறவையும் மீறி ஏற்படும் பரஸ்பர அபிமானத்தால், எதையும் உரிமையுடன் பேசும் பல மாணவர்களில் அவரும் ஒருவர். ஆகையால் "yesterday I had a dream" என்ற வரிகளைப் பார்த்தவுடன் கொஞ்சம் பயந்தேன். சினிமாவில் வடிவேலு மொத்து வாங்கிய மாதிரி நாலைந்து பேர் உங்களை மொத்த, தற்செயலாக அங்கு வந்த நான் அதை தடுத்து நிறுத்தினேன் என்று எழுதியிருப்பாரோ என்று தொடர்ந்து பயந்து கொண்டே படிக்க அப்படி ஏதுமில்லை. "It was a forum of learned people like you" என்ற வரியைப் படித்தவுடன், "வாத்தியார்களை நாசுக்காக கிண்டலடிப்பதில் இவர்கள் கில்லாடிகள் தாம். ரூம் போட்டு யோசிப்பார்களோ" என்று எண்ணிக்கொண்டே தொடர " it was a forum of of silent, revolutionary community development movement" என்ற வார்த்தைகள் எனக்கு ஆறுதலும் பெருமையும் அளித்தன.

MSW இல் Medical & Psychiatric Social Work Specialization எடுத்து Summer Placement க்கு சென்னையில் ஒரு development organization னுக்கு போக அவரைப் பிடித்தது வினை. Development Field ன் பால் அவருக்கு ஒரு ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது. Community Development Specialization எடுக்கத் தவறியதற்காக ஆதங்கப்படுவார். பின் HR Field க்கு பணிக்குச் சென்றார். இருந்தாலும் அந்த development thinking இருக்கும். எதாவது ஒரு நல்ல Corporate Social Responsibility பொறுப்புக்கு போக வேண்டுமென்ற விருப்பம் இருந்தது. அவர் கண்ட கனவு கூட அதன் வெளிப்பாடோ என்னவோ?.

அந்த SMS க்கு நான் பதில் சொல்லவில்லை."என்னடா சார்! நம்ம SMS க்கு பதிலே சொல்லவில்லை" என்று சௌமியா வருதப்பட்டிருக்கலாம்.ஆனால் அவருடைய கனவு என்னை மறு கனவு காணத் தூண்டியது. வெளியூரில் இருந்ததால் எழுதி போஸ்ட் செய்யத் தாமதமாகிவிட்டது.

இதோ அந்த மறு கனவு. லண்டன் ஹீத்ரோ விமான நிலையம். நான் சவுத் ஆப்ரிக்காவிலுள்ள ஒரு நகருக்கு விமானம் மாற வேண்டும். எதிரே குழந்தையை perambulator ரில் வைத்து தள்ளிக்கொண்டு வரும் சௌமியா. இருவருக்கும் மகிழ்ச்சி. ஏதோதோ பேசுகிறோம். நினைவில் இல்லை. "என்னம்மா குழந்தை பிறந்ததைக் கூட சொல்லவில்லை என்று கடிந்து கொள்கிறேன்..அதற்கு சௌமியா சமாதானம் சொல்வது மாதிரி, "என்ன சார் செய்வது. Conceive ஆனா பத்து நாளில், சிலி நாட்டில் நடந்த civil conflicts ஐ handle பண்ணுகிற UN Negotiation Team உடன் போக வேண்டிய கட்டாயம். சந்தோசமாகத்தான் சென்றேன். அங்கு Team க்கு பிரச்சினை இல்லையென்றாலும், நாட்டை விட்டு வெளி ஏற முடியவில்லை. பாப்பா கூட அங்கேதான் பிறந்தது. அவர்தான் special permission எல்லாம் வாங்கி குழந்தையைப் பார்த்து விட்டுச் சென்றார். வருடம் முடிவதற்குள் குழந்தைக்கு மொட்டைஅடிக்க வேண்டுமல்லவா, அதற்காக மதுரைக்குச் சென்று கொண்டிருக்கிறேன்.

Perambulator ல் குழந்தை அமைதியாகத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. பேபி க்கும் jet log அவஸ்தை உண்டல்லவா? இதற்குள் checkin னுக்காக அழைப்பு. எனக்கோ சங்கடம். குழந்தையை எப்படி வெறுமனே ஆசிர்வதிப்பது? . என் கழுத்திலிருந்த செயினைக் கழற்றி, குனிந்து குழந்தையின் கழுத்தில் போட்டுவிட்டு நிமிர முயற்சிக்கின்றேன். நிமிர முடியவில்லை.முதுகு பிடித்துக்கொண்டது. வயசாகிவிட்டதல்லவா.

முதுகு வலியால் கனவு கலைந்தது.

கனவென்றால் இப்படி கனவு காணவேண்டும். கனவுகளுக்கெல்லாம் வரியா போடப் போகிறார்கள்? திரு. சிதம்பரம் அவர்கள் நிதி அமைச்சராக இருந்தால் கூட, தமிழ் தெரிந்தவரானதால், கனவைப் புரிந்து கொண்டு ஏதாவது வரியைக் கிரியைப் போட்டுத் தொலைத்து விடலாம். பிரணாப் முகர்ஜிக்கு தமிழ் தெரியாதாகையால் தைரியமாகக் கனவு காணலாம். கனவில் என்னைக் கவுரவப் படுத்தியதற்கு நன்றி சௌமியா. மறு கனவின் மூலமாக உங்களையும், மற்ற மாணவர்களையும் கவுரவப் படுத்திவிட்டேனா?



Email |
|

Insurance - Like rain on a scorched crop

Sat, 05/09/2009 - 10:24AM by Rengasamy 0 Comments -
சமூகக் காப்பீடு - தீயும் பயிருக்கு பேயும் மழைபோல

சமூகக் காப்பீடு. சமூகப் பாதுகாப்பு (safety nets, social security, social insurance) போன்ற கருத்தாக்கங்கள்தான் ஆரம்பகால சமூகப் பணியாளர்களின் சிந்தனையையும், செயல்பாடுகளையும் ஆக்கிரமித்திருந்தது. எந்த ஒரு சமூகம், அதனுடைய மக்கள் அனைத்துத் தரப்பினரும் அணுகத்தக்க வகையில் சமூகப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை செய்து தருகிறதோ, அந்த சமூகம் பிரச்சினைகளைத் தவிர்த்து, தன்னைத்தானே தக்கவைத்துக்கொள்ளும். உலக நாகரீகங்கள் பல அழிந்துபட்டதற்கு பலப்பல காரணங்கள் சொல்லப்பட்டாலும், காலத்திற்கேற்றவாறு சமூகப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை சீரமைக்கத் தவறியது கூட அந்நாகரீகங்களின் அழிவிற்கு காரணாமாய் இருக்கலாம் என்று நான் நினைத்ததுண்டு. இந்தியா, தன பழம் பெருமையை இழந்ததற்கு கூட, அது தன்னுடைய சமூகப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை காலத்திற்கு ஏற்றவாறு சீரமைக்கவும், புனரமைக்க்கவும் தவறியதுதான் என்றுகூட எனக்குப் படுகிறது.

ஆரம்ப கால சமூகப் பணியாளர்கள் சமூகப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளில் காட்டிய அக்கறையை பின்னாளில் வந்தவர்களாகிய நாம் காட்டவில்லை. சமூகப் பாதுகாப்பு என்பது சமூகப்பணிக் கல்வியில் சம்பிராதயமான வார்த்தையாகிவீட்ட்து. இதைச் சொல்லும் போது, எனக்கு ஒரு கதை நினைவிற்கு வருகிறது.

"உலக மக்களின் பிரச்சினையை ஒரே ஒரு எளிய தீர்வின் மூலம் தீரககுமபடியான தெளிவு பெறவேண்டி முனிவர் ஒருவர் தவமியற்ற ஆரம்பித்தார். கடுமையாக தவமிருந்தார். உலகப் பிரச்சினைகளுக்கு எளிய தீர்வு கிடைத்துவிட்டால் தங்களுக்கு முக்கியத்துவம் இல்லாமல் போய்விடுமோ என்று பயந்த அரக்கர்கள் (சாத்தான்கள்), முனிவரின் தவத்தைக் கலைக்க பலவிதங்களிலும் முயன்று தோல்வியடைந்தனர். அரக்கர் தலைவனிடம் சென்ற குட்டிச் சாத்தான்கள், "தலைவா!அந்த முனிவர் முழுமுதல் உண்மையைக் கண்டறியும் நிலைக்கு வந்துவிட்டார்! நமக்கு வேலையில்லாமலும், முக்கியத்துவமில்லாமலும் செய்து விடுவார்" என்று முறையிட, பெரிய சாத்தானோ, "பயப்படவேண்டாம்!அந்த முனிவர் உண்மையை உணரட்டும். உண்மையை உணர்ந்தவர், அந்த உண்மையைப் பரப்ப, ஒரு இயக்கத்தையோ அல்லது ஒரு அமைப்பையோ நிச்சயமாக ஆரம்பிப்பார். அந்த அமைப்பில் நீங்களெல்லாம் சேர்ந்து விடுங்கள்" என்று அறிவுரை கூறினானாம்.

சமூகப் பாதுகாப்பு என்ற அற்புதமான பேருண்மை, இன்று அதில் சிறிதளவும் நம்பிக்கையில்லாதவர்களால் கற்பிக்கப்பட்டும், நிர்வாகிக்கப்பட்டும் வந்தாலும், அதையெல்லாம் மீறி சமூகக் காப்பீடு அதன் உண்மையான அர்த்தத்தில் செயல்பட்டு வருவதை,அவ்வப்பொழுது நாம் பார்க்கவும், கேட்கவும் முடிவது நமக்கு ஆறுதல் தருகின்ற விசயங்கள்.

காப்பீடு (insurance), தனிப்பட்ட முறையில், பொருளாதார இழப்புகளில் இருந்தும் , உடைந்து போகாமலும் என்னைக் காப்பாற்றி இருக்கின்றது. என் அனுபவதைக்க் கண்டறிந்த பலர் காப்பீடு மூலமாக தங்கள் சுய கவுரவத்தைக் காப்பாற்றிக்கொள்ளமுடிந்திருக்கிறது. இத்தனைக்கும் காரணம் என் கல்லூரி நண்பன் T.பூபதி.

சமூகப் பணியில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற பூபதி, National Insurance Company என்ற பொதுத்துறை நிறுவனத்தில் பணியில் சேர்ந்து, இன்று உயர்பதவியில் இருப்பவன். நல்ல காப்பீடு நிர்வாகமென்பது, பலருடைய கண்ணீரைத் துடைக்கும், இழந்த நம்பிக்கையைப்புனரமைக்கும் என்று நம்பிச் செயல்படுபவன். ஆசாபாசங்களுக்கு அடிமையாகாத அப்பழுக்கற்ற நிர்வாகி.

சமீபத்தில் என்னை ஒருநாள் தொலைபேசியில் அழைத்த பூபதி, "மக்கா, உனக்கு கவியரசு வைரமுத்து பிடிக்கும்தானே. அவர் இன்னும் ஒரு மணி நேரத்தில் எங்கள் அலுவலகத்திற்கு வரவிருக்கின்றார். நீ மகிழ்ச்சியடைவாய் என்பதற்காக இதைச் சொல்லுகின்றேன்" என்றான். எதற்காக கவியரசு வருகின்றார் என்று கேட்டதற்கு, "சாலை விபத்தில் மரணமடைந்த அவருடைய சகோதரர் குடும்பத்திற்கு சேர வேண்டிய இழப்பீட்டுத் தொகை காரணமில்லாமல் பல வருடங்களாக கிடப்பில் போடப்பட, நான் மும்பையிலிருந்து மாற்றலாகி வந்தபின், தேவையில்லாமல் தாமதப்பட்டிருந்த இழப்பீட்டுத் தொகையைப் பெற நடவடிக்கை எடுத்து ஆவன செய்தேன். நன்றி சொல்வதற்காக எங்கள் அலுவலகம் வருகின்றார்" என்றான்.

ஆனானப்பட்ட கவியரசுவே வருடக்கணக்கில் காத்திருக்க வேண்டிய சூழ்நிலையில், சாதாரண மனிதர்கள் எம்மாத்திரம்! எல்லா இடங்களிலும் என் நண்பனைப் போல நல்லதிகாரிகள் இருக்கும் பட்சத்தில், வைரமுத்து அவர்களே பாராட்டியது மாதிரி, "மனித நேயம் கொண்ட நல்லதிகாரிகள் இருக்கும் பட்சத்தில், இன்னும் அதிகமான பேர் காப்பீடு செய்ய முன்வருவார்கள். நல்ல காப்பீடு நிர்வாகம் பலருடைய கண்ணீரைத் துடைக்கும்".

அழுபவனை அரவணைத்து, அவன் கண்ணீரைத் துடைத்து, புது நம்பிக்கை ஏற்படுத்த வழிகாட்டுவதுதான் சமூகப் பணியென்றால், அதைப் படித்த என் நண்பன் அனுதினமும் அதை அற்புதமாகச் செய்துகொண்டிருக்கின்றான் என்பதைப் பார்க்கும்போது எனக்குப் பெருமையாக இருக்கின்றது. வாழ்த்துக்கள் மக்கா!

Poopathi & Kaviarasu



Email |
|

Asses and King's Horses - கழுதைகளும் அரசவைக் குதிரைகளும்

Sun, 04/05/2009 - 9:37AM by Rengasamy 0 Comments -

When I decided to improve my class notes on the "Role of a Community Organizer", I searched my xerox copies of Murray G Ross & Arthur Dunham books, but I could not trace it. I had a xerox copy of Mark S Homans book "Promoting Community Change" presented to our library by Dr. Janaki, our alumni, currently teaching Social Work at California State University....that too I could not trace it. I tried Google images in order to get images to improve the presentation of my notes. This time I really enjoyed surfing the internet with so much proud..reading the reactions of community organizers towards Sarah Palin's, (Vice Presidential candidate in USA Presidential election), sarcastic comments about the Barak Obama's experience as a community organizer. Sarah Palin said, as a small town mayor, she is also a community organizer but with real responsibilities. Her statement is like a Tamil proverb " I too am a Pujari, even I can dance like a God (நானும் பூசாரி எனக்கும் சுவாமி ஆட்டமுண்டு என்பது மாதிரி)(the real meaning is "every ass thinks himself worthy to stand with the king's horse) The community organizers of USA united together and torn her into bits and pieces.

The reaction of community organizers were really inspiring. They felt that Sarah Palin has insulted not the community organizers but the American tradition. This made childrens' of community organizers to wore badges "My mammy, my daddy is a community organizer"... couples wore badges "my loving wife. my loving husband is a community organizer"... and singles wore with pride that "I am a community organizer" T shirts printed with Jesus.. Gandhi... Lenin.. Mother Theresa was community organizers. They were proud in what they wee doing. But what about in our country? The students of social work who have choosen other fields of social work except PMIR are treated as second class citizens even in schools/ departments of social work. No doubt we normally imitate Americans and take them as our role models. Let us imitate them at least in expressing the feeling of that professional pride ....proud to be a social worker .. community organizer.

To view Sarah Palins Comments in YouTube

1.Social Workers Response 2.I am Community Organizer Feministing .com

3.Community Organizers Fight back 4.In honour of Community organizing

5.Thank you Sarah

To read more on the Role of a community organizer .. See Resources for Students

Role of a Community Organizer பற்றி என்னிடமிருந்த "சரக்கிகிற்கு" கொஞ்சம் "சுதி" சேர்க்க. என்னிடமிருந்த Murray G Ross, Arthur Dunham புத்தகங்களை (xerox Copy) தேடிய போது, அது சுடப்பட்டு விட்டதை உணர்ந்தேன். நம் கல்லூரியில் படித்து இப்போது அமெரிக்காவில் பேராசிரியையாகப் பணியாற்றி வரும் Dr.Janaki நூலகத்திற்கு அருமையான சில புத்தகங்களைக் கொடுத்தார். அதில் Mark S Homan எழுதிய " Promoting Community Change" என்ற அருமையான புத்தகம். அந்த xerox copy யும் தேட முடியவில்லை. என்னிடமிருந்த குறிப்புகளுக்குப் பொருத்தமான படங்களை இணையத்தில் தேடிய போது தான் "community organization " பற்றிய முக்கிய விவாதத்தை அறிய முடிந்தது.

அமெரிக்க ஜனாதிபதி தேர்தலில் உதவி ஜனாதிபதியாக போட்டியிட்ட குடியரசுக் கட்சி வேட்பாளர் சாரா பாலின் அவர்கள், ஜனாதிபதியாகப் போட்டியிட்ட ஜனநாயகக் கட்சி வேட்பாளர் பரக் ஒபாமா "நான் பல்லாண்டுகள் community organizer ஆகப் பணியாற்றிய அனுபவம் கொண்டவன் என்று பெருமையாகச் சொல்ல, அதைக் கிண்டலடிக்கும் முகமாக சாரா பாலின் அவர்கள் பேச, (நானும் பூசாரி எனக்கும் சுவாமி ஆட்டமுண்டு என்பது மாதிரி As a small town mayor I am more than a community organizer என்று சொல்லிவிட) (எல்லாக் கழுதைகளும் தங்களை அரண்மனைக் குதிரைகளாக நினைத்துக் கொள்வது மாதிரி,  சிறு நகர மேயர்  (கழுதை)  Community Organizer (அரண்மனைக் குதிரை என்று அர்த்தபடித்திககொள்ளவும்)  அமெரிக்காவின் ஒட்டுமொத்த சமூகப் பணியாளர்கள், ஒன்று கூடி சாரா பாலினைக் கிழித்து தோரணம் கட்டிவிட்டது தெரிய வந்தது. community organization பற்றியும் community organizers பற்றியும் எழுதப்பட்ட விதம் கண்ணீர் வரவழைக்க் கூடியதாகவும், பெருமை கொள்ளத்தக்கதாகவும் இருந்தது. என்னுடைய அன்பான தாய், தந்தை community organizers என்று குழந்தைகள் Badges அணிந்து கொள்ள, என்னுடைய மனைவி, கணவன், காதலி "community organizers" என்று பெருமையாக Badges அணிந்து கொள்ள, தனியாட்கள் "I am a community organizer" என்று நெஞ்சை நிமிர்த்த.. இதையெல்லாம் பார்த்த, படித்த போது பெருமையாக, மிகப் பெருமையாக இருந்தது. இயேசு, காந்தி, லெனின், அன்னை தெரேசா என்று அவர்கள் சொன்ன விதம், நான் அடிக்கடி மாணவர்களிடம் சொல்வது மாதிரி "இது ஒரு ராஜபாட்டை"; மரியாதைக்குரியவர்கள் காலடி பட்டு புனிதமும், ஆசியும் பெற்ற பாதை."தீ" படத்தில் காவல் துறை ஒதுங்கினால் என்ன நடக்கும் என்று சில காட்சிகளைக் காட்டும் போது, அது மிகைபடுத்தபட்டது மாதிரி தெரியும். ஆனால் இந்த அமெரிக்க விவாதத்தில் "community organizer" இல்லாவிட்டால் என்னவெல்லாம் நடக்கும் என்று எழுதப்பட்டிருந்ததைப் படித்த போது, அது உன்ன்மையாகப்பட்டது. Community Organization" எங்களுக்கு பிழைப்பு மட்டுமல்ல- அதுதான் பெருமை - அதைக் களங்கப்படுத்த முயற்சி செய்தால் ....?

சாரா பாலினிர்க்கு எதிரான விவாதம், சத்தம், முஸ்டியை மடக்கியது, உதைக்க காலை உயர்த்தியது... Community Organization is not an orphaned academic discipline and practice என்பது புரிந்தது. ஆனால் நம் நாட்டிலோ ….?

சாரா பாலின் நக்கலான பேச்சைக் கேட்க,அதைப் பற்றிய விவாதங்களை அறிந்துகொள்ள மேலே கொடுத்துள்ள 5 லிங்க்குகளில் கிளிக் செய்யவும்

Community Organizers Role பற்றி மேலும் படிக்க See Resources for Students



Email |
|

Understanding Social Action

Wed, 03/18/2009 - 9:52AM by Rengasamy 0 Comments -

Though the language is harsh, listen to it attentively -ஓடியமாகிலும் ஊடுருவக் கேள்

I am not a chauvinist: even then I succumbed to the notion that as Indians, as Tamilians, we are the best and we don’t need any imported ideas and ideologies to understand and address our problems. The solution to our problems lies in rejuvenating what we had and lost it. This attitude in a way both helped and handicapped me in several ways.

It was H.H. Maharishi Mahesh Yogi, Osho and JK’s teachings broke the nut in me. I started understanding the social reformers and social activists, who questioned everything we held dear to our heart, many of whom considered as atheists, are more spiritual and enlightened than those we acknowledged as spiritualists. Social activists risked their life to make the society to move forward. I realized the wisdom behind the saying “ Naarathar Kalakam Nanmaiyil Mudiyum”. (நாரதர் கலகம் நன்மையில் முடியும்) All the social activists seem to be Naarathaas, who played the tune of the existence.

As our Puratchik Kavi Bharathidasan acknowledged “ Yethanai Manitharkal ratham sorinthanaro” (சித்திரத் தோட்டங்களே உமைத் திருத்த இப்பாரினிலே முன்னம் எத்தனை தோழர்கள் ரத்தம் சொரிந்தனரோ உந்தன் வேரினிலே) …the list of social reformers and social activists who made this world better is endless.

It was a slow moving bullock cart in a narrow road amidst the farms that forced Sri. Narayanasamy Naidu of Tamilaga Vivasaayikal Sangam to follow the bullock cart slowly…his inability to overtake the cart triggered the idea of the famous bullock cart blockade in Coimbatore city in 70s, which paved the way for several policy reforms benefiting farmers of Tamilnadu. Vivasaayikal Sangam of Tamilnadu designed and carried out wonderful strategies of social action.

There were activists who were passionate about achieving great things, but it was Saul Alinsky, who made social action itself as a passion for many. It was Alinsky, it was his approach that made social action as an academic discipline.

While recalling the heritage of Tamil Cinema, Actor Kamal Hasan once remarked, Tamil actors4 are proud to have Sivaji Ganesan as our father and Aachi Manorama as our mother. Like that I used to in the community organization class, ‘namma aathaa (our mother) Jane Addams, namma appan (our father) Alinsky’. The mother got Nobel Prize for her services and the father once branded as a trouble maker, now recognized as a great inspirer, who inspired both Barack Obama as well as Hillary Clinton.

Social Action is an acknowledged method of social work and an approach in community work. But social workers throughout the world have not practiced it as others expected from us. Why? Social action demands commitment arose out of love for the disadvantaged, a charisma, an iron will and above all a sharp intelligence to identify the targets to support as well as to oppose…and many of us feel that we are severely lacking in these qualities. Of course we are teaching social action and not the qualities required for a social activist.

To read more on Social Action See Resources for Students Understanding Social Action

 

பிரமிக்கத்தக்க சமூகச் செயல்பாட்டாளர்கள் நமது நாட்டிலும், உலகிலும் இருந்துள்ளனர். எதிர் காலத்தில் இருக்கவும் செய்வார்கள். ஆனால் சமூகச் செயல் பாட்டையே ஒரு கற்றுணரும் கலையாக, பாடமாக மாற்றிக் காட்டியவர் அளின்ஸ்கி.

நடிகர் கமலஹாசன் தமிழ் சினிமாவின் பாரம்பரியத்தைப் பற்றி ஒருமுறை பேசும்போது " நம்ம அப்பன் சிவாஜி, ஆத்தா மனோரமா" என்று குறிப்பிட்டார். Community organization பாடத்திற்கும் ஆத்தா ஜேன் ஆடம்ஸ், அப்பன் அளின்ஸ்கி. அம்மாவோ தனது சேவைக்காக நோபல் பரிசு பெற்றார். கலகக்காரர் என்று கட்டமிடப்பட்ட அப்பாவோ இன்று, அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஓபாமாவிற்கும், எதிர்த்து நின்ற ஹில்லாரி கிளிண்டனுக்கும் ஆதர்ச புருஷர்.

சமூகச் செயல்பாடு சமூகப் பணியின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட முறை. ஆனால் சமூகப் பணியாளர்கள், மற்ற முறைகளுக்குக் கொடுத்த முக்கியத்துவம் சமூகச் செயல்பாட்டிற்கு ஏனோ கொடுக்கவில்லை. சமூகச் செயல்பாட்டிற்கு அன்பும், அர்பணிப்பும், திட மனமும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக பாதிக்கப் பட்டவர் யார்? எதிரி யார்? என்று கண்டுணரும் மதி நுட்பமும் தேவைப் படுகிறது. அது நம்மிடையே இல்லையா? இல்லை, சமூகப் பணிக் கல்லூரிகள் அதைக் கற்றுத் தர மறந்து விட்டதா? சமூகச் செயல் பாட்டில் ஈடு படாவிட்டாலும், அதைப் பற்றி சிந்திக்கலாம்.

சமூகச் செயல் பாட்டைப் பற்றி அடிப்படை விளக்கங்கள் அறிய See Resources for Students Understanding Social Action



Email |
|

Understanding Community Organization

Sun, 03/08/2009 - 10:41AM by Rengasamy 0 Comments -

பார்த்தவுடன் பிடிக்காது; பார்க்கப் பார்க்கப் பிடிக்கும் - அதுபோல படித்தவுடன் பிடிக்காது; படிக்கப், படிக்கப் பிடிக்கும்.

Social Work students are familiar with phases studied in various methods – Case work (intake, study, diagnosis, treatment, follow up, termination), Group work (planning phase, beginning phase, middle phase, ending phase). Phases or steps again repeated in welfare administration, social policy, project planning. Phases are integral part in acquisition of knowledge or carrying out action. Phases are rational – that aid in making rational decisions.

It is inappropriate to use the terminology of diagnosis and treatment in community organization, instead we use analysis and decision making / deciding to act. But both the processes are similar. If the students understand these underlying similarities, it will be easy for them to internalize it.

In case work and group work the phases can be described neatly. As a method moves from individualstic to collectivistic, one cannot confine the phases in a standard phraseology. In community organization and social policy, description of phases is complex and differs from author to author, reflecting the complex and diversified nature of the subject matter. For example in community organization study is used alternatively as fact finding, problem identification, need assessment, asset mapping, social analysis, opportunity assessment etc. Each alternative has its own value orientation and methodological specification. Fact finding and problem identification may look similar, but the usage of problem identification is neutral or academic in nature when compared with fact finding. But the usage of these different terminologies is not to confuse the learners but to catch the reality – complex, diversified and risk prone nature of the community life. Besides these, there is multitude of methodologies available to use in every phase. The conventional survey, different tools in PRA/ PLA, PPGIS, mapping of different types are some of the methods used by the community organizers to explore the communities.

Community Organization: Phases and Methods (46 pages pdf)

"India lives in Villages" இந்தியா கிராமங்களில் வாழ்கிறது என்பது ஒற்றைப் பரிமாண வார்த்தை. இது மாதிரியான வார்த்தைகள் நம்மிடையே ஏராளம். உதாரணத்திற்கு "Society is a web of social relationships". இந்த ஒற்றைப் பரிமாண வார்த்தைகள், புரிவது மாதிரி இருக்கும், ஆனால் அதன் பல பரிமாணங்களை கற்பனை செய்துதான் புரிந்து கொள்ளவேண்டியிருக்கும்.

 

இந்தியா கிராமங்களில் வாழ்கிறது - அது விவசாயமாக, கைத் தொழிலாக, தொன்மையான சடங்குகளாக, நாட்டு வைத்தியமாக, சிறு தெய்வங்களாக, நாட்டார் கலைகளாக, விருந்தோம்பலாக, ஆசாபாசங்கள் நிறைந்த அன்பாக, சிற்றோடைகளாக, துள்ளித் திரியும் கன்றுகளாக, நாவற்பழங்களாக, குப்பைமேனிச் செடிகளாக, ஒற்றியடிப் பாதைகளாக வாழ்கிறது. (நன்றி: நாஞ்சில் நாடன்)ஒற்றைப் பரிமாண வார்த்தைகளின் மீது தியானம் செய்தால் தான் அதன் முழு அர்த்தத்தையும் உள்வாங்கமுடியும். துரதிர்ஷ்டவசமாக, சமூகப் பணியில் இம் மாதிரியான வார்த்தைகள் ஏராளம்.

 

Community Organization கூட ஒற்றைப் பரிமாண வார்த்தைப் பாடம்தான். படிக்காதவன் படத்தில் தனுஷ் பஞ்ச் அடிப்பதுமாதிரி "எங்களப் பார்த்தவுடன் பிடிக்காது, பார்க்கப் பார்க்கத்தான் பிடிக்கும் என்பது மாதிரி " Community Organization" படித்ததும் புரியாது படிக்கப் படிக்கத்தான் புரியும். கால் கடுக்க நடக்கநடக்க " Community Organization" புரிய வரும்.

 

Study என்றாலே மாணவர்கள் Case Work மாதிரி சேரில் சாய்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டு செய்கிற வேலை என்று நினைக்கிறார்கள். Community Organization னில் -பேசணும், பார்க்கணும், நடக்கனும் - அப்படிச் செய்தாலும் தெரிந்து கொள்வதற்கு உத்தரவாதம் ஏதுமில்லை. பல நேரங்களில் "Community" எனும் வஸ்து தவணை முறையில்தான் தகவல்களைத் தரும். Study என்ற ஒற்றைப் பரிமாண சொல் " Community Organization" ல் பல பரிமாணங்கள் எடுக்கும் - Problem Identification, Need Assessment, Asset Mapping, Fact Finding, opportunity assessment - என்று தசாவதாரங்கள் எடுக்கும். Community என்பது நூற்றுக்கணக்கான நபர்களை உள்ளடக்கியதால் கொஞ்சம் Complex ஆனது. ஆகையால் அதைத் தெரிந்து கொள்ள, புரிந்து கொள்ள பல உத்திகளைக் கையாள வேண்டி இருக்கும். பல உத்திகள் என்பது குழப்புவதர்க்கள்ள- குழப்பத்தை சரியாக நிர்வாகிப்பதற்கே. கொஞ்சம் பொறுமையுடன் படியுங்கள்- புரிந்து கொண்டால் "Community Organization" மாதிரி சுவாரசியமான பாடம் ஏதுமில்லை
Community Organization னின் பல்வேறு நிலைகளும் உத்திகளும் ஆங்கிலத்தில் (46 pages pdf)


Email |
|

Community Studies ..Celebrating Diversity ..

Wed, 02/11/2009 - 10:54PM by Rengasamy 0 Comments -

உண்மை சொன்னால் உண்மை பலிக்கும். நன்மை சொன்னால் நன்மை பலிக்கும்

Sourastras, Nadars, Vannars and Arunthathiyars in Madurai. How great these communities are?

Madurai Institute of Social Sciences shifted its focus from generic to specialization in MSW course in the year 1987. As a teacher of community Development, I was concerned about providing sufficient exposure to understand the complexities associated with understanding communities to my students. Even without knowing the meaning and methods of community studies, I encouraged my students to take up studies of their own communities (Castes). I naively believed that understanding one's own community may serve as a first step to understand communities in general. I earnestly thought that such attempts will provide knowledge and skills needed to work in the field of community Development. At that time I was more instinctive than intellectual. (Even now I have not changed ?) Muralidhar1

Two of my students in the first batch of community development specialization, came forward to undertake studies of their own community - KLY Muralidhar (Sourastra) and Uthama Singh (Nadar). Mr. Muralidharan did a study on Sourastra Organizations in Madurai City and Uthama Singh did a case study on Nadar Mahajana Sangam in Madurai. They were not casteist in their thinking; Uthama Singh married a noUthamasingh 1n nadar girl is a proof that my students were matured enough to make objective observation.

It was these students and their field work made me to realize the greatness of these communities. Both these communities with their rich institutional assets contributed for the development of the Madurai city. Even some three decades before, Muralidhar identified more than 50 sourastra organizations serving both sourastra and non sourastra communities in Madurai City. Nadar Uravin Murai is a source of support not only for Nadars but also for Non Nadars.The greatest mistake that we committed is, we refused to learn lessons and draw inspiration from our own brothers. There are several communities and factors that sustained the development of Madurai City and the contribution of these communities are worthy enough to mention thankfully.

Though I was not intellMadurai Arunthathiyarectually equipped then to understand and analyze the information brought by these two enthusiastic students, but I was matured enough to understand the contributions of these communities to the broader society. As a teacher of community Development, I feel ashamed of my self for my inability to develop conceptual clarity to understand various community situations from these studies. Community development as an academic discipline is always in the forefront to celebrate diversity. If Muralidhar and Uthama Singh taught me the beauty of diversity, following their footsteps other students made me to realize the dignity of other marginalized communities. It was Mr. who made me to realize the beauty of Washerman Community and Mr. M. Suresh brought the beauty of Arunthathiar Community.

More than my students, I learned a lot from these studies. For the last 8-10 years computers helped to carefully preserve the observations we recorded. I wrote a post on Washerman in Madurai City. I was able to retrieve our observations on Arunthathiar Community recently. Reading it after a long interval, I felt, it needed a lot of editing and improvement...but I didn't want to hide myself in the name of editing. Why should we edit when it was intended to express one’s love & respect to a community… to the Arunthathiyars of Madurai. I am happy to upload the presentation of our observation in three parts

1. Listening the Voices of Arunthathiyars in Madurai >>>>

2. Identity of Arunthathiar Leaders in Madurai >>>>

3. Arunthathiyar Leaders in Madurai >>>>



Email |
|

Paavalareru Perunchitranaar -பாவலரேறு பெருஞ்சித்ரனார்

Sun, 01/25/2009 - 6:07AM by Rengasamy 0 Comments -

முகத்திற்கு அழகு ஒப்பனை! மனதிற்கு அழகு உயர்ந்தவர்களை எண்ணி உருகுதல்

திராவிடர் கழகத்தைச் சேர்ந்த நண்பரொருவர்தாம், பாவலரேறு பெருஞ்சித்ரனாரின் எழுதுக்க்களுக்கு என்னை அறிமுகப்படுத்தினார். பகைவர் கூட குறைசொல்ல முடியாத தமிழ், பாவலரேறுவின் தமிழல்லவா?. தனித் தமிழில் கூட இவ்வளவு சுவைபட எழுதமுடியுமா என்று எவரையும் வியக்க வைக்கும் தமிழல்லவா? பாவலரேறுவின் தென்மொழிக்கு வாசகனானேன். என்னுடைய விரிவான கடிதங்கள் ஒன்றிரண்டு கூட தென்மொழியில் பிரசுரமாயின.

அறிமுகப்படுத்திய அதே நண்பர் தாம் பாவலரேறுவின் "வாழ்வியல் முப்பது" என்ற சிறு கவிதைத் தொகுப்பைப் பரிசளித்தார். பாவலரேறு தமிழையும் கடந்து மானுடத்தை நேசித்ததற்கு அது ஒரு அடையாளம். வருடங்கள் கடந்தன். பாவலரேறு பல காரணங்களால் உளவுத் துறையின் கண்காணிப்பிற்கு உட்படுதப்ப்பட்டார். அறிமுகப்படுத்திய அதே நண்பர், ஒரு நாள் என்னைத் தேடி வந்தார். அவருக்கு நெருக்கமான உளவுத்துறை நண்பர், அவரிடம் என்னைப் பற்றியும் விசாரித்திருக்கின்றார். முன்பின் தெரியாத யாராவது, தமிழ் தீவீரவாதம், இலங்கை பிரச்சினை பற்றி வாயைக்கிளறினால் கவனமாகப் பேசும்படி கேட்டுக்கொண்டார். அதற்கு முன்னரே எனக்கு அறிமுகமில்லாத ஒருவர், நான் சந்தேகப்படாத அளவு இதைப் பற்றி பேசிவிட்டுச் சென்றுவிட்டார். இந்த மாதிரி மொக்கைகளைஎல்லாம் பட்டியலில் சேர்த்து ஏன் உயிரை வாங்குகிறீர்கள் என்று அவர் அலுவலகத்தில் கோபித்து இருப்பார்.

மதுரையில் அப்போது பிரபலமாயிருந்த இன்னொரு தமிழ் அறிஞ்ரும் கூட என்னை எச்சரிக்கை செய்தார். பாவலரேருவுக்கு பல பிரச்சனைகள். தென்மொழி வெளியீடு சிக்கலுக்கு உள்ளானது. தொடர்புகள் விட்டுப்போயின. நான் ஒரு சராசரி வாசகன் தானே! 92 ல் கல்லூரி சார்பாக ஒரு இதழ் தயாரிக்கும் பணி எனக்கு கொடுக்கப்பட, இட நிரப்பலுக்க்காக (gap filling) என் மனதில் பட்டது பாவலறேருவின் வாழ்வியல் முப்பது. எங்கள் கல்லூரியில் பாவலறேரு பற்றி யாருக்கும் தெரியாது. பாவலறேருவின் கவிதைகளைப பிரசுரித்து அவர் பெயரைப் போட்டிருந்தால் யாருக்கும் தெரிந்திருக்காதுதான்.அட்சேபிதிருக்கமாட்டார்கள் தாம். இருப்பினும், பிரச்சனை தவிர்க்க பெயரைப் போடாமலே பாவலறேருவின் கவிதைகளைப் போட்டுவிட்டேன்.அது தவறுதான். ஆனால் மரியாதையை மனதில் கொண்டு செய்ததால் மனசாட்சி உறுத்தவில்லை.

சமூகப் பணி இதழைப படித்த, அப்போது மதுரையில் "உங்கள் உடல் நலம்" என்ற பத்திரிக்கையை நடத்தி வந்தவர் (பெயர் நினைவிலில்லை), எங்கள் இயக்குனரிடம் அக்கவிதைகளைப் பாராட்டியது மட்டுமல்ல, அவருடைய இதழில் மறுபிரசுரம் செய்ய விரும்புவதாகச் சொல்ல, நானே அவரைத் தேடிச்சென்று, அது எங்களுடைய கவிதையல்ல என்று சொல்லி "வாழ்வியல் முப்பதை" அவரிடம் கொடுத்து விட்டு வந்தேன். அப்பொழுது எனக்கு தெரிந்திருக்கவில்லை, ஒரு பொக்கிசத்தை இழக்கின்றேன் என்று.

இடையில் நான் தேடியும் வாழ்வியல் முப்பதோ, சமூகப் பணி இதழோ எனக்குக் கிடைக்கவில்லை. பாவலரேறுவின் கவிதைகளை சிறு சிறு “பேனர்களாக்கி” கல்லூரியில் வைக்கும் எனது ஆசை நிராசையாகிப் போனது. சமீபத்தில் கல்லூரி பணியாளர்கள் பழைய ஆவணங்களை கிளறிக் கொண்டிருந்தபோது, சமூகப்பணி இதழ் கிடைக்க நான் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு எல்லையே இல்லை. பாவலரேறுவின் சில கவிதைகளை பலர் பார்வைக்கு வைக்கலாமே என்ற மகிழ்ச்சி. “யான் பெற்ற இன்பம் பெருக இவ் வையகம்”

(தென் மொழி பதிப்ப்பகத்தார் இந்த ஆர்வத்தின் பின்னணியில் இருக்கும் நல்லெண்ணத்தைப் புரிந்துகொண்டு மன்னிப்பார்களாக)

பாவலரேறுவின் கவிதைகளில் சில

1.ஊக்கமும் முயற்சியும்

உண்மையும் நேர்மையும்

ஆக்க வினைகளும்

அடிப்படைக் கொள்கைகள்!

ஏக்கம் அகற்று

ஏறு போல் வினை செய்!

தாக்கும் இழிவுகள்

தாமே அகன்றிடும்!

4. ஒழுக்கமே உன்றனை

உயர்த்திடும் படிநிலை

இழுக்கம் இழுக்கு!

இழிவுரும் அதனால்

பழக்கம் கொடியது!

பண்பு பொன்மகுடம்!

இழக்கும் பொழுதுகட்கு

ஈட்டம் நினைந்து பார்!

7. உண்மை வலியது!

உள்ளமும் வலியது!

திண்மை தருவதும்

தேர்வதும் அதுதான்!

மண்மேல் அனைத்தும்

மடிந்து மட்குவன!

எண்மேல் எண்ணிய

ஒருவனாய் இரு நீ!

2. உள்ளம் விழைவதை

அறிவினால் ஓர்ந்து பார்!

தள்ளத் தகுவன

உடனே தள்ளுவாய்!

தள்ளத் தகாதென்று

அறிவு தேரவதை

கொள்ள முயற்சி செய்!

கொடு நினைவகற்று!

5. உயர்வாய் நினைப்பவை

உன்னை உயர்த்தும் !

மயர்வாம் நினைவுகள்

அறிவையும் மயக்கும்!

துயர்வுரும் வினைக்குத்

துணிவு கொள்ளாதே!

அயர்வின்றி இயங்கு

ஆக்கம் துணைவரும்!

8. உயிரை மலர்த்து

உணர்வை அகல் செய்!

பயிர், நீ! கதிர், நீ!

பழம்பெரு வான், நீ!

துயர் கொள்ளும் சிறிய

துகளிலை; நீ,ஓர்

உயிர் ஒளிப் பிழம்பு:

உலக உடம்பு!

3. மாந்த ஒளி நீ

மந்த விலங்கில்லை!

ஏந்தல் என நட!

இளைத்தும் தலை நிமிர்!

காந்தப் பார்வையால்

மக்களைக் கவர்ந்திழு!

சேந்து, அவர் நினைவை

செம்மை நினைவு வார்!

6. உன்றன் விழிகளை

உயர்த்துக வானில்!

உன்றன் செவிகளை

உலகெலாம் பரப்புக!

குன்று பார்! கதிர் பார்!

கோடிவிண் மீன் பார்!

நின்று பார்! நடந்து பார்!

சிறுநீ, உலகம்!

9. உயிரை மலர்த்து

உணர்வை அகல் செய்!

பயிர், நீ! கதிர், நீ!

பழம்பெரு வான், நீ!

துயர் கொள்ளும்

சிறிய துகளிலை; நீ, ஓர்

உயிர் ஒளிப் பிழம்பு:

உலக உடம்பு!



Email |
|

Washer man in Madurai City

Sat, 11/01/2008 - 12:01PM by Rengasamy 0 Comments -

The extended class rooms for MSW students

My interest towards the marginalized communities is the result of my experience as supervisor for the fieldwork programme of Master of Social Work (MSW) students placed in Tamilnadu Theological Seminary’s “Labour and Peasant Center”(TTS-LPC) and IDEAS Institute of Development Education and Action Studies). I have seen with my own eyes how the seeds they have sown before two decades have grown into big trees and provided shadow and shelter to those who needed it. There are several instances, I sincerely attempted to remove the misconceptions about these agencies with some of my friends. I used to get sad with those of my students who were not serious with the works of these agencies and in fact shouted at them that their indifference amounts to urinating over a goldmine than to digout the precious metal there. But those genres of students who used the field work learning opportunities provided by these agencies are shining in the field of development. If TTS-LPC opened my eyes towards urban informal sector, IDEAS took me close to Arunthathiar community.

Why washer man?

The coordinators in TTS-LPC- Rev. Koil Pillai, Mrs. Nirmala Victus and Mr. Jawahar were source of encouragement to me and my students.It is a joy to spend time with them and their staffs during the supervisory visits.I hope that my wish to document the feedback of all my students who did their field work with these agencies may be materialized through this blog..Though there is a lot to write about the work of these agencies, I decided to share my observation about Washer man in Madurai City as a mark of my respect and regard to Miss. Vanitha (one of the good student we had) daughter of Sri. Chinnathambi who did washing when I was a student and then as a warden in our hostel during 70s. His honesty was remarkable and he handed over the students’ the money they forgot to take away from their clothes given for washing. It is this quality of honesty that makes the people to trust on the washer man. Is it not that people who get services from others like plumbers, mechanics, painters, domestic servants and street vendors always suspect them and watch them constantly. Though washer men also belong to the same category of poor, they are trusted upon by others and that make the people to handover clothes worth of thousands and thousands to the washer man and in turn washer man never betrayed our trust.

TTS & Washer man
I still remember the discussions carried out in TTS-LPC, when they thought of organizing a union for washer man of Madurai. Continuous interaction with the washer man subsequently during fieldwork took me to Aruldosspuram, popularly identified as a washer man colony and then to Vaigai River, their work spot,that gave me several wonderful insights about life and livelihood. At my request a student took a research project on washer man and I remember still vividly the time spend in Aruldosspuram and in Vaigai River.
For me research was an excuse to be with them. Personally it was not the outcome of the research, but the process and the clarity we got it from the attempt which was more important.
I feel that this post and the link to the work we did with washer man community is definitely not an attempt to share our work publicly but to gratefully acknowledge the how the seeds sown by (TTS-LPC & IDEAS) have grew.To be with the marginalized sector is not a fashion but of a commitment was a lesson we learnt from these agencies.

Though I was interested to continue my observation I could not do it for personal as well as my inability to inspire my students to continue it. But to be with the washer man will definitely give insights about the livelihood options pursued by our subaltern brethren. I don’t have any regret to put our observation that we did it a decade before rather I feel that our observation has not become obsolete and no one has brought out any document or made any fresh observation about the washer man in Madurai City – so this attempt is a mark of making fresh commitments.
If you feel that it is worthwhile to take few minutes to see the document to mark your concern for Madurai Washer man community, you are welcome and I consider it as a previlage

Washerman & Washing
Draft to comment

 



Email |
|

Nativity in Social Work Teaching

Sat, 11/01/2008 - 11:54AM by Rengasamy 0 Comments -

Empathy யும் புளியங்காயும்
I owe a lot to people with a native wisdom who helped me to understand certain basic concepts that as a social worker I am expected to understand. Native wisdom has the power to clarify complex concepts in a surprisingly simple way. Native wisdom no doubt enrich social work, both teaching and practice, but I have to admit that as a social work educator, I failed to nurture it both in me and in my students, because of my own ignorance about its value. My mind goes blank, if I attempt to recollect what I have learnt it from the classroom as a student. Though I had some good teachers, they could not nail me down with their interpretation dyed with their native wisdom. Even good teachers interpreted certain concepts in such a way that alienated students from the subject. Since, I followed their foot steps, I would have continued the same mistakes with my students unconsciously. (Sorry Students)

It was an ordinary police constable (father of a student) who helped me to better understand the meaning of “SOCIAL” in “SOCIAL WORK” which I proudly shared it in my class room for the past several years. It was Mr. Indira Soundarajan, a popular Tamil writer, who made me to understand the meaning of “community pace” from a native perspective. There are lots of examples like this. That is why I said, I owe a lot to ordinary men & women who took pains to dye me with the native wisdom.

In the beginning of my teaching carrier, I was searching to find out the etimiology of social work i.e. Samoogappani in Tamil, that took me to several Tamil scholars, a few of them were useful and suggested me to refer Tamil Nigandus (Dictionaries), through which I learned about 22 Arams (இருபத்தி இரண்டு அறம் ), an inclusive welfare concept, about which any tamilians can be proud of. Since I was half hearted in my attempt, I could not make any appreciable output out of that.

Some years ago, out of my interest, I arranged for a small interdisciplinary dialogue, to throw light on the principles of social work from the perspective of Tamil literature and culture. We invited Dr. E.K.Ramasamy of Yadhava College (a Periarist) and Dr. Pothi Reddi of American College (a Marxian thinker) for that dialogue. Dr. E.K.R was point blank in his remarks about “self help” – “How can we, who are incapable of preparing a cup of tea in our homes are morally qualified to teach the values of self help? Since the meaning of self help is itself self explanatory, we presume that it needs no further thinking. In a way it is true that we never bothered to probe what impedes self help and the enabling environment that needed to cultivate it both in the personal and in the public arena. After listening the idioms, phrases and proverbs we used to interpret the social work principles, they pointed out the lack of native touch. They suggested to use native proverbs and phrases to interpret (for example for empathy we conventionally use the phrase - putting ourselves in other shoes) and suggested to replace alien proverbs, however it may be popular globally, with native proverbs (for example instead of giving fish, teach people to catch fish)- the rationality behind their suggestion was, the interpretation that we use should fire the imagination of the students – make them to relate it with their life.

After this I literally stopped interpreting certain concepts as we did conventionally, but I could not equip myself to interpret it in a different way. I was feeling helpless and ordinary people came to my rescue.

One such wonderful man I met recently was Sri. Jeyapandian, an ordinary load man in Madurai Central Vegetable Market, with an admirable qualities and native wisdom. Without any formal schooling, he designed more than 100 prototype models, ranging a water splasher to wake anyone from sleep and a robo to safeguard our national boundary. He used scientific principles of mechanics, hydraulics, electronics and computers in designing and developing his prototype models.More than his models, I was interested to listen to him, for the ease with which he used idioms, phrases and proverbs to explain his points.

When he talked about human feelings, he emphasized the need for empathy in his own native way. In Jayapandian’s words “empathy should be like ...secreting saliva automatically when we happened to see a person chewing a tamarind fruit” (அடுத்தவங்க புளியங்காயை வாயிலே வச்சதும் நம்ம நாக்கிலே எச்சி ஊருவது போல) . This I can understand better than putting my self in other shoes.

This native touch will definitely enrich our understanding of social work concepts and one can see lot of such examples in management education.

 

Let us think about giving more and more native touch in social work training

Mr.Jayapandian's demonstration of remotely operated rifle robo at Madurai Institute of Social Sciences

 

 



Email |
|

Useful Resouces & Links

Thu, 10/16/2008 - 2:03AM by Rengasamy 0 Comments -
When I ask my students to read more than the material given in the class room or write assignments, they don't think of the college library but of the browsing center. Of course they are not totally wrong in their attitude, because a library functioning with a limited budget can't provide materials related to the newly introduced programs/emerging  concepts. With their limited computer skills many of the students could not get worthy material for the time and amount they spend in the browsing center. For example to get relevant material for JNNURM program a student has spend more than 5 hours and 150 rupees. No doubt it is taxing the students. Besides there is an inequality exists in using the internet resources between the rich and poor students, between boys and girls because girls are expected to return to the hostel/home before 8 pm. That made me to collect the addresses of useful sites so that whenever we demand them to refer additional resources, we can advice them to go to a specific site, so that students can use the internet resources much more efficiently. This may sound funny for the students from elite institutions where the UGC itself is subsidising many facilities of their college through which students are benefitted. Rich is becoming richer and the poor are becoming poor is also true as far as academic institutions are concerned. The elite institutions where the economically better of are studying are subsidising certain services to their students through grants and projects.
The addresses given in this site may not be relevant or may be obsolete for those students who do their community development in the so called elite institutions. These addresses aimed at those students doing their MSW course in institutions where there is no subsidized IT facilities are not available.
The addresses will grow depending on the demands of the students

INDIA

Wikipedia Reference - Basic reference about India - By clicking the subtopics and links therein students can access voluminous information.The side bar Republic of India provides the basic information. Information is presented under 12 headings.Each heading has links that provide detailed information

1 Etymology 2 History 3 Government 4 Politics 5 Foreign relations and military 6 Subdivisions (also about States for ex Tamilnadu) 7 Geography 8 Flora and fauna 9 Economy 10 Demographics 11 Culture 12 Sports






Email |
|

Participatory Rural Appraisal

Wed, 10/15/2008 - 5:43PM by Rengasamy 0 Comments -

Since there is an increasing number of students and other friends working in the nonprofit sector have repeatedly approached me to provide some basic material related to PRA, LFA and Livelihood Framework etc, I have decided to put the material in the cdmissmdu (community Development) blogspot. I sincerely acknowledge all the sources from where the content is taken. This compilation will be useful both for the beginners and all those who want to refesh the subject matter. Please post a comment / suggestions so that I will improve it in order to make learning and understanding participatory methodologies as a pleasant experience. Apart from the original sources, I gratefully acknoweldge my sincere gratitude to Dr. John Devavaram, Founder of SPEECH & RCPDS who introduced me to PRA and Mr. Rajendra Prasad, Executive Director, PAD who sustained my interest in PRA and Mr. Balamurugan of Save the Children India, Mr. Muniasamy of CCFC and Mr. Rajesh Kumar and other staffs in SPEECH and PAD who made PRA as a pleasnt experience.


Participatory Rural Appraisal Part I
Participatory Rural Appraisal Part II

A compilation of material by S.Rengasamy, Faculty Member, Madurai Institute of Social Sciences collected from various sources to help the students and development workers to understand and refrsh the basic concepts and tools of PRA



Email |
|

Madurai Vegetable Markets- Sociological Museums

Wed, 10/15/2008 - 5:41PM by Rengasamy 0 Comments -

Mr.Udayakumar & Ranjithkumar II MSW CD(R&U) have been placed in the Unit for Madurai Studies for their III Semester Field Work and they were assigned to study about the Vegetable Markets in the Madurai City. As our previous work in K.Pudur ward and in Pudur Market revealed that vegetable markets seems to be sociological museums -one can learn about many things. This duo have taken more than 200 photographs about the markets and created a table descrbing the features of the vegetable markets. It is decided to georeference the markets in the Madurai city,with the help of Dr. T. Pavendar. Completing that task may take little more time but we have determined to do that. Working in the markets made us to realize that both the policy makers at the national as well as state level and the local governments ignore these markets without realizing these markets potentialities to promote decent & sustainable livelihoods for a sizable sections of the urban population. If the policy makers decides to seek the participation of the poor vendors,keeping away the power brokers, many,many things are possible.We dont know what makes our policy makers to be blind and insensitive to some of the basic issues. We hope that our work in the markets will bring forth learnings that are truely revealing. Wait for that revealing moments



Email |
|

Teaching Regional Planning

Wed, 10/15/2008 - 5:37PM by Rengasamy 0 Comments -

After two and half hours of tiring lecture, I was told that someone was waiting for me in my room.By then I was trying to interest my student on regional planning. It has been my topic of interest for years; when the long lecture ended I remembered that someone was waiting for me. When I went back to my room I could not find anyone, I went to canteen for a coffee and in my return, I found two senior professors from Meenakshi Govt. College for Women waiting for me. After a formal greeting, one of them informed me that she had accidentally visited this blog and to her surprise found the materials related regional planning in the site. I heard from her that regional planning has been introduced as an elective subject in M.Sc Geography under the new CBCS and they have been trying hard to find materials for their students. This blog made them find that regional planning is also included in the MSW curriculum and that made them to approach us (Madurai Institute of Social Sciences) to get some useful reference material as the resources related to regional planning in their library was totally damaged in previous year’s floods.

I recollected my own experience of running here and there to collect materials when we decided to have a paper on regional planning in our curriculum by then was abstruse; I had to work on my own interest to build some good material for the paper. Over the years, I developed materials relevant to our syllabus. When some of the affiliated colleges in MK university area started MSW course, the instructors of that regional planning paper advised their students to get it from their friends doing MSW in our college. Though I was disgusted about their behavior, in order to avoid the hardships faced by the students doing community development specialization in other colleges, I decided to upload the learning material given to my students in this blog and that has been noticed by the teachers like me who were infact searching for resources to help their own students.The decision of these two professors to visit our college itself is a proof for their concern towards their students. More than that their visit made me to realize the power of technology… thanks to Google with its user friendly technology motivated even computer illiterate like me to use its facilities. An enabling environment is needed even to share what we have.. Is it not?

If I recollect my experiences in teaching regional planning to social work students, it was really a frustrating experience. I thought of recommending to take away that paper from the syllabus but for the request of a fraction of my own alumni who really felt that knowledge about regional planning helped them to grasp the nuances of development. One alumnus told me that his knowledge about viability, range of goods and the concept of innovative firms made others to feel that he might have done his MBA additionally. No doubt it sensitized a limited number of students about the need for spatial social justice. But I have to admit that they are very few in number. My teaching experience in the subject has been very frustrating. Majority of my students always give me looks that admit their indifference to the subject.

But teaching of regional planning and adopting it social work curricula benefited me immensely..widened my cognitive horizons and perception. It sharpened my facilitating skills in participatory rural appraisal (PRA), it sensitized me about the intra village disparities and to produce beautiful self explanatory PRA visuals. My interest in regional planning made me a graphicrate.. it slowly made me to learn about GIS and to adapt GPS in PRA practice, normally not of an interesting area for social work educators. My attempt to incorporate GPS in PRA improved the quality of social mapping and reliability of household related information generation. This combination made both the villagers and the NGO’s field staff to feel that social mapping as a pleasant experience. (I am planning to document some of these experiences as an example for best practices in peoples’ participatory geographic information system- PGIS)

This is the positive side but on the negative side, to admit honestly I could not create any interest with my own MSW students. In an utter frustration I recommended to replace regional planning paper with the new livelihood promotion paper. Since locality/regional development is inseperable from livelihood promotion, I retained many of the core concepts that are borrowed from regional planning.

As the semester is coming to an end, I realized that this is the last semester for regional planning paper and it won’t be taught as a subject matter in the semesters to come. It is time to bid goodbye to regional planning from MISS. The approach of the two professors made me to share whatever I have developed. so far But, I feel honored when I think that the material may be better appreciated outside than my students and my colleagues.
Good bye regional planning from MISS and have a nice and fruitful days in the Meeanakshi College.

Thanks to professors Dr. Sethu Rakkayee and Dr. Rameshwari of Sri. Meenakshi Govt.College for women for honoring regional planning by visiting MISS with the real spirit of searching knowledge, the basic quality of a true teacher.
(Note: The entire material is uploaded in scribd site (see the Community Development Specialization Syllabus Post –Paper 16. Regional Planning in this blog ) and ppt presentation will be uploaded in this site after a little bit of editing)



My Scribd Pages

Documents

Social Work Blogs

http://www.socialworkblogs.info/

visits